കഴിഞ്ഞ
കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി കേള്ക്കുന്നതും കാണുന്നതുമായ ഓരോ വാര്ത്തകളും
മനസ്സിനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലക്കുന്നവയാണ് ,അതില് മനസ്സിനെ ഏറ്റവുമധികം
സ്പര്ശിച്ച ഒരു വാര്ത്തയാണ് ഡല്ഹിക്കടുത്തു ഫരിദാബാദിലെ ഒരു മലയാളി
കുടുംബത്തിന്റെ കഥ,
ഭര്ത്താവും ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളുമടങ്ങുന്ന സാദാരണക്കാരായ ആ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഇടിത്തീ പോലെയാണ് കുടുംബനാഥനെ കാന്സര് ബാധിച്ചു എന്നാ വാര്ത്ത വന്നത് ,കുറച്ചു നാളുകള് ആയുള്ള ചികിത്സയും മരുന്നും ആ കുടുംബത്തിന്റെ നില അവതാളത്തിലാക്കി സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള് ആ കുടുംബനാഥ ഒരാളുടെ ജോലിയില് നിന്നുള്ള ചെറിയ വരുമാനം കൊണ്ട് വാടകയും കൊടുത്ത് ഭര്ത്താവിന്റെ ചികിത്സയും കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പും എല്ലാം കൂട്ടിമുട്ടിക്കുവാന് പാട് പെടുകയായിരുന്നു , ബാലഹീനനെ വീണ്ടും തകര്ത്തു തരിപ്പണമാക്കുന്നതുപോലെയാണ് ആ കുടുംബത്തില് വീണ്ടും ദുരന്തം വന്നെത്തിയത് .
ജോലിക്ക് പോയി മടങ്ങുന്ന ആ സഹോദരി ട്രെയിനില് നിന്നും താഴെ വീണു രണ്ടു കാലുകളും മുട്ടിനു മുകള് വച്ച് മുറിഞ്ഞു പോയി, ആകെയുണ്ടായിരുന്ന വരുമാന മാര്ഗ്ഗവും നിലച്ചു നല്ലവരായ പല സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായങ്ങള് കൊണ്ട് ഇപ്പോള് ചികിത്സയും മറ്റു കാര്യങ്ങളും നടന്നു പോകുന്നു പക്ഷെ എത്രനാള്? അതൊരു ചോദ്യമായി അവരുടെ മുന്നില് അവശേഷിക്കുന്നു , ഞങ്ങളുടെ ദേവാലയത്തിലെ വനിതാ സമാജം പ്രവര്ത്തകര് സ്വരൂപിച്ചതായ ഒരു ചെറിയ കൈത്താങ്ങുമായി അവരെ കാണുവാന് പോയി വന്ന ഞങ്ങളുടെ സഹോദരിമാര് ആ അവസ്ഥ വിവരിക്കുമ്പോള് എവിടൊക്കെയോ ഒരു വിങ്ങല് ഉള്ളില് നിന്നുമോരു തേങ്ങല്.......ദൈവമേ ഇതെന്തു നീതി എന്താണ് നിന്റെ നീതിബോധമെന്നൊരു ചോദ്യം ഉള്ളില് ഉയരുന്നു......
ഭര്ത്താവും ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളുമടങ്ങുന്ന സാദാരണക്കാരായ ആ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഇടിത്തീ പോലെയാണ് കുടുംബനാഥനെ കാന്സര് ബാധിച്ചു എന്നാ വാര്ത്ത വന്നത് ,കുറച്ചു നാളുകള് ആയുള്ള ചികിത്സയും മരുന്നും ആ കുടുംബത്തിന്റെ നില അവതാളത്തിലാക്കി സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള് ആ കുടുംബനാഥ ഒരാളുടെ ജോലിയില് നിന്നുള്ള ചെറിയ വരുമാനം കൊണ്ട് വാടകയും കൊടുത്ത് ഭര്ത്താവിന്റെ ചികിത്സയും കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പും എല്ലാം കൂട്ടിമുട്ടിക്കുവാന് പാട് പെടുകയായിരുന്നു , ബാലഹീനനെ വീണ്ടും തകര്ത്തു തരിപ്പണമാക്കുന്നതുപോലെയാണ് ആ കുടുംബത്തില് വീണ്ടും ദുരന്തം വന്നെത്തിയത് .
ജോലിക്ക് പോയി മടങ്ങുന്ന ആ സഹോദരി ട്രെയിനില് നിന്നും താഴെ വീണു രണ്ടു കാലുകളും മുട്ടിനു മുകള് വച്ച് മുറിഞ്ഞു പോയി, ആകെയുണ്ടായിരുന്ന വരുമാന മാര്ഗ്ഗവും നിലച്ചു നല്ലവരായ പല സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായങ്ങള് കൊണ്ട് ഇപ്പോള് ചികിത്സയും മറ്റു കാര്യങ്ങളും നടന്നു പോകുന്നു പക്ഷെ എത്രനാള്? അതൊരു ചോദ്യമായി അവരുടെ മുന്നില് അവശേഷിക്കുന്നു , ഞങ്ങളുടെ ദേവാലയത്തിലെ വനിതാ സമാജം പ്രവര്ത്തകര് സ്വരൂപിച്ചതായ ഒരു ചെറിയ കൈത്താങ്ങുമായി അവരെ കാണുവാന് പോയി വന്ന ഞങ്ങളുടെ സഹോദരിമാര് ആ അവസ്ഥ വിവരിക്കുമ്പോള് എവിടൊക്കെയോ ഒരു വിങ്ങല് ഉള്ളില് നിന്നുമോരു തേങ്ങല്.......ദൈവമേ ഇതെന്തു നീതി എന്താണ് നിന്റെ നീതിബോധമെന്നൊരു ചോദ്യം ഉള്ളില് ഉയരുന്നു......
No comments:
Post a Comment