ഓർമ്മതൻ വാസന്ത നന്ദന തോപ്പിൽ

ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ മഴ ഒരുമാതിരി നല്ല വിധം ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു,വകവെക്കാതെ നമ്മുടെ ഇരുചക്രവാഹനമായ എൻഫീൽഡിൽ യാത്രയായി മഴ നനഞ്ഞു നീങ്ങവെ ഓർമ്മകൾ ഘൊഷയാത്ര പൊലെ കടന്നു വന്നു പതിയ പഴയ കാലത്തേക്കു, പഴയ കാലമെന്നു പറഞ്ഞാൽ ആ ചുവന്ന ബി എസ്‌ എ എസ്‌ എൽ ആർ സൈകിൾ കാലത്തേക്കു മനസ്സു പാഞ്ഞു, ആ ഓർമ്മയിൽ 
"ഓർമ്മതൻ വാസന്ത നന്ദന തോപ്പിൽ ഒരു പുഷ്പം മാത്രം ഒരു പുഷ്പം മാത്രം" 
 പാട്ടും പാടി രസിച്ചു ബൈകിൽ കൈവിട്ടു, കൈകൾ വായുവിൽ വിരിച്ചു പിടിച്ചു വരവേ നേരേ ഡൽഹി പോലീസിന്റെ വായിലേക്ക്, "പോയല്ലോ രൂപാ ഇരുന്നൂറു" ദൈവമേ എന്നു കരുതി വണ്ടി സൈടൊതുക്കി ഹെൽമെറ്റ്‌ ഊരി ചെന്നപ്പോൾ പോലീസുകാരനൊരു ആക്കിയ് ചിരി മേനേ സോചാ കോയി ലൌണ്ടാ ഹോഗാ ആപ് ഭായിസാബ് ഐസേ ?കോൻസാ ഫിലിംകി യാദ്‌ മേ ദാ? ഞാൻ അല്പംചമ്മലോടെ മൊഴിഞ്ഞു മലയാളം ഫിലിം ദാ!! പോലീസുകാരൻ അൽപം കലാബോദമുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു ,ഒരു ആക്കിയ ചിരിയോടെടെ അയാളെന്നോടു പറഞ്ഞു ::::ഹോതാ ഹേ ഭായി സാബ് ഹോതാ ഹേ ഇസ് മൗസം മേ ഹോതാ ഹേ മഗർ ഹാത്ത് ചോട്കെ നഹി ,നഹിതോ ബാബിജി കോ മുഷ്കിൽ ഹോ ജായേഗാ ,ചലോ !! ഞാനൊരു നിമിഷം അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന് ഇവൻ പോലീസുകാരൻ തന്നോ? എന്റെ നോട്ടം കണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു ചലോ ബായിസാബ് കോയി ബാത് നഹി !! അവനൊരു നന്ദിയും പറഞ്ഞു ഞാൻ പതിയെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും വര്തമാനകാലത്തിലേക്ക് വണ്ടിയോടിച്ചു നീങ്ങി!!!!!""