.......അവസാനം അവളെ കണ്ടു പിരിഞ്ഞ ദിവസം അയാളോര്ത്തു.. .
ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു ദിനം, വെയില് ചായുന്ന സായാഹ്നത്തിന്റെ ചരിവിലൂടെ പതിയെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്, അത്രനാളും സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു തങ്ങള്ക്കു ഇനിയൊന്നും പറയുവാനില്ലാതായിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല മൌനമായിരുന്നു അന്ന് തങ്ങള്ക്കിടയില്...
കോഫീ ഹൌസില് കാപ്പികുടിക്കുവാനായി കയറി അടുത്തടുത്തിരിക്കുമ്പോള് പഴയ ക്രോമപ്ടന് ഫാന് മുരളിച്ചയോടെ കറങ്ങി അവളുടെ മുടിയിഴകളെ പറത്തി തന്റെ മുഖത്ത് തൊടീച്ചപ്പോള് ഇന്ദ്രിയങ്ങളില് പച്ചവെളിച്ചെണ്ണയുടെ മണം പരന്നു... അധികം വൈകാതെ തന്നെ അവിടെ നിന്നും കാപ്പി കുടിച്ചിറങ്ങി വഴിയിലെക്കിറങ്ങിയപ്പോള് സന്ധ്യയുടെ സൌവര്ണം അവളുടെ മുടിയിഴകളില് നിറം പടര്തുവാന് തുടങ്ങി വെണ്ണ നിറമുള്ള അവളുടെ കഴുത്തില് കിടന്നിരുന്ന മുത്തുമാല തിളങ്ങി... മെല്ലെ ആ കഴുത്തില് ഒന്ന് ചുംബിച്ചു യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയണം എന്നു തനിക്കു തോന്നി, അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാവാം അവള് പറഞ്ഞു
“വേണ്ടാത്ത ചിന്തകള് ഒന്നും വേണ്ട ഈ ദിവസങ്ങള് പെട്ടെന്നങ്ങോടിപ്പോകും, വീണ്ടും നേരില് കാണുന്നത് വരേയ്ക്കും ഓര്ത്തിരിക്കുവാന് നമുക്കിടയില് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളില്ലേ ഓര്മ്മയില്ലെങ്കില് ഇതാ ഇത് വച്ചോളൂ നമ്മുടെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും വാക്കുകളായി പകര്ത്തിയ എന്റെ ഡയറി ഇത് വായിച്ചു തീരുമ്പോള് നാം വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും അത് വരേയ്ക്കും നല്ല കൊച്ചായി ഇരുന്നോണം രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സുകള്ക്കിളപ്പമായിട്ടും മുതിര്ന്ന ഒരു പെണ്ണിനെപോലെ അവള് തന്നോട് പറയുന്നത് ഇപ്പോളും കണ്മുന്നില് കണ്ടതുപോലെ അയാള് തലകുലുക്കി,
ബസിലേക്ക് കയറും മുന്പ് തന്റെ കൈപിടിച്ചവള് ചോദിച്ചു, ‘”പേടിയുണ്ടോ”?
ആണുങ്ങള്ക്ക് പേടിയോ? പോടീ എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം വായില് വന്നത് “അല്പം” എന്നാണു
എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ ?
"ഈ യാത്രയോടെ എന്നില് നിന്നും നീ ഓടിയോളിച്ചാലോ ?
എന്നെയുപെക്ഷിച്ച്...... തന്റെ ശബ്ദത്തില് അല്പം കൊഞ്ചലുണ്ടായിരുന്നു...ആണുങ്ങള്
"ഞാന് എങ്ങും പോവില്ല" –നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ അവളുടെ വിരലുകള് നീട്ടി എന്റെ മുടിയിഴകള്ക്കിടയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടവള് പറഞ്ഞു ...
ചിലപ്പോള് അവളുടെ സ്പര്ശനം ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ നിര്വൃതിയാണ് തന്നിരുന്നത്..
കൈവീശി കാട്ടിയവള് ബസിലേക്ക് കയറി !!!
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓര്മ്മകളില് നിന്ന താന് എന്തോ വീണ്ടു വിചാരമെന്നപോലെ അവള് കയറിയ ബാസിനുള്ളിലേക്ക് തന്നെ കയറി അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന തന്നെ അവള് കുസൃതിയുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി....
എന്ത് ഭംഗിയായിരുന്നാ ചിരിക്ക്...... അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില് നിര്ബന്ധിച്ചു തന്നെ ഇറക്കി വിടുംബോളും ആ പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു......
പിന്നെ... അയാള് വേദനയോടെ തലകുടഞ്ഞു ... ഞാന് എങ്ങും പോവില്ല എന്നു വാക്ക് തന്നവള് താന് പേടിച്ചപോലെ തന്നെ ഒരു യാത്രപോലും പറയാതെ........
ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു ദിനം, വെയില് ചായുന്ന സായാഹ്നത്തിന്റെ ചരിവിലൂടെ പതിയെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്, അത്രനാളും സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു തങ്ങള്ക്കു ഇനിയൊന്നും പറയുവാനില്ലാതായിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല മൌനമായിരുന്നു അന്ന് തങ്ങള്ക്കിടയില്...
കോഫീ ഹൌസില് കാപ്പികുടിക്കുവാനായി കയറി അടുത്തടുത്തിരിക്കുമ്പോള് പഴയ ക്രോമപ്ടന് ഫാന് മുരളിച്ചയോടെ കറങ്ങി അവളുടെ മുടിയിഴകളെ പറത്തി തന്റെ മുഖത്ത് തൊടീച്ചപ്പോള് ഇന്ദ്രിയങ്ങളില് പച്ചവെളിച്ചെണ്ണയുടെ മണം പരന്നു... അധികം വൈകാതെ തന്നെ അവിടെ നിന്നും കാപ്പി കുടിച്ചിറങ്ങി വഴിയിലെക്കിറങ്ങിയപ്പോള് സന്ധ്യയുടെ സൌവര്ണം അവളുടെ മുടിയിഴകളില് നിറം പടര്തുവാന് തുടങ്ങി വെണ്ണ നിറമുള്ള അവളുടെ കഴുത്തില് കിടന്നിരുന്ന മുത്തുമാല തിളങ്ങി... മെല്ലെ ആ കഴുത്തില് ഒന്ന് ചുംബിച്ചു യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയണം എന്നു തനിക്കു തോന്നി, അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാവാം അവള് പറഞ്ഞു
“വേണ്ടാത്ത ചിന്തകള് ഒന്നും വേണ്ട ഈ ദിവസങ്ങള് പെട്ടെന്നങ്ങോടിപ്പോകും, വീണ്ടും നേരില് കാണുന്നത് വരേയ്ക്കും ഓര്ത്തിരിക്കുവാന് നമുക്കിടയില് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളില്ലേ ഓര്മ്മയില്ലെങ്കില് ഇതാ ഇത് വച്ചോളൂ നമ്മുടെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും വാക്കുകളായി പകര്ത്തിയ എന്റെ ഡയറി ഇത് വായിച്ചു തീരുമ്പോള് നാം വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും അത് വരേയ്ക്കും നല്ല കൊച്ചായി ഇരുന്നോണം രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സുകള്ക്കിളപ്പമായിട്ടും മുതിര്ന്ന ഒരു പെണ്ണിനെപോലെ അവള് തന്നോട് പറയുന്നത് ഇപ്പോളും കണ്മുന്നില് കണ്ടതുപോലെ അയാള് തലകുലുക്കി,
ബസിലേക്ക് കയറും മുന്പ് തന്റെ കൈപിടിച്ചവള് ചോദിച്ചു, ‘”പേടിയുണ്ടോ”?
ആണുങ്ങള്ക്ക് പേടിയോ? പോടീ എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം വായില് വന്നത് “അല്പം” എന്നാണു
എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ ?
"ഈ യാത്രയോടെ എന്നില് നിന്നും നീ ഓടിയോളിച്ചാലോ ?
എന്നെയുപെക്ഷിച്ച്...... തന്റെ ശബ്ദത്തില് അല്പം കൊഞ്ചലുണ്ടായിരുന്നു...ആണുങ്ങള്
"ഞാന് എങ്ങും പോവില്ല" –നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ അവളുടെ വിരലുകള് നീട്ടി എന്റെ മുടിയിഴകള്ക്കിടയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടവള് പറഞ്ഞു ...
ചിലപ്പോള് അവളുടെ സ്പര്ശനം ഒരു ചുംബനത്തിന്റെ നിര്വൃതിയാണ് തന്നിരുന്നത്..
കൈവീശി കാട്ടിയവള് ബസിലേക്ക് കയറി !!!
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓര്മ്മകളില് നിന്ന താന് എന്തോ വീണ്ടു വിചാരമെന്നപോലെ അവള് കയറിയ ബാസിനുള്ളിലേക്ക് തന്നെ കയറി അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന തന്നെ അവള് കുസൃതിയുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി....
എന്ത് ഭംഗിയായിരുന്നാ ചിരിക്ക്...... അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില് നിര്ബന്ധിച്ചു തന്നെ ഇറക്കി വിടുംബോളും ആ പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു......
പിന്നെ... അയാള് വേദനയോടെ തലകുടഞ്ഞു ... ഞാന് എങ്ങും പോവില്ല എന്നു വാക്ക് തന്നവള് താന് പേടിച്ചപോലെ തന്നെ ഒരു യാത്രപോലും പറയാതെ........
No comments:
Post a Comment